Tips voor achterblijvers

Als een kind of familielid emigreert, komen er heel wat emoties los. Hieronder een aantal tips, bedoelt als houvast in deze verwarrende tijd.

Respecteer de keus van de emigrant. Wat zou jij hebben gedaan als je de kans had gehad? De liefde van je leven had gevonden? De baan? Of gewoon jezelf wilde ontwikkelen?

Boos worden of het niet begrijpen is een proces dat bij de verwerking hoort, het heeft tijd nodig om te begrijpen waarom je kind broer of zus een ander leven ver weg verkiest, boven een leven vlak om de hoek of in Nederland. Het zijn de bijkomende gevoelens en misschien zal de achterblijver het nooit echt begrijpen, boos en verdriet zijn is gezond en logische gevoelens.
Rouwproces

Sta jezelf toe om te rouwen, het is een rouwproces, het voelt als een verlies ook al is degene springlevend, gezond en gelukkig. Maar geef toe aan je verdriet, wat een ander ook voor verzachtende woorden of in onwetendheid zal zeggen. Woorden als: ‘je hebt toch internet’ of andere goedbedoelde woorden nemen jouw verdriet niet weg. Niemand kan voelen wat jij voelt, alleen degene die hetzelfde hebben meegemaakt, ontken het gevoel niet.

De eerste tijd

De emigrant heeft net als de achterblijver tijd nodig om te wennen aan een nieuw leven, misschien een nieuwe familie met andere gewoontes, een ander thuis, een andere baan, de taal machtig worden, studeren e.d. Allemaal indrukken die nieuw zijn en veel tijd en energie kosten. Vooral het eerste jaar komen de vele indrukken op de emigrant af. Dus de tijd voor de achterblijver zal in het begin minder zijn dan je hoopt en verwacht.
Leerproces

Probeer veel te lezen over het land waar degene naar toe emigreert. Interesse is ook een leerproces en voor jezelf en de emigrant een wederzijds gevoel van delen.

Probeer uit te zoeken wat de kosten zijn voor een korte of lange vakantie naar het land van de emigrant, maak desnoods een spaarpotje voor als je het niet al te breed hebt.

Probeer je vakantiedagen op te sparen voor een langere reis.

Hou vooral contact met de emigrant, in welke vorm dan ook, ook al heeft de emigrant minder tijd en behoefte aan die regelmaat.

Geef toe aan je behoefte om te bellen, te mailen, een leuke kaart te kopen, een pakje te versturen en luister naar je eigen behoefte.

Hou de emigrant op de hoogte wat er zoal speelt in de familie, de omgeving, de stad, muziek, politiek of hou een weekjournaal of weekboekje bij. Stuur desnoods krantenknipsels, weekbladen of magazines.

Ter overdenking

Probeer het contact niet af te dwingen, in het begin in de vertrekker nog teveel met nieuwe indrukken bezig.
Hou er rekening mee dat het niet meer zal zijn zoals voorheen, maar kijk vooruit!

Wees niet boos op je omgeving want die kunnen er niets aan doen. Jaloers zijn op je omgeving hoort bij het rouwproces, maar is tijdelijk.

Je voelt je soms een slachtoffer, maar je bent niet zielig!

Geef ruimte, maar neem ook ruimte!

Wees blij en koester elk contact, hoe klein het ook is.

Zoek mensen in je omgeving die wel naar je luisteren en waarbij je herkenning voelt!

Hou je voor ogen dat de vertrekker het recht heeft op een eigen leven, net als jij!

Ga een cursus doen, zoek afleiding vooral in dingen waar je blij van wordt.

Wees eerlijk tegen de vertrekker als het even niet gaat, herken je verdriet en gemis.

Onderschat je gevoelens niet, ook al geeft je omgeving aan dat je moet ophouden omdat het niet anders is, blijf er over praten.

Zie de emigratie niet als afscheid ook al voelt dat wel zo. Je kind of familielid gaat verder met zijn/haar leven en zal naar alle waarschijnlijkheid de keus bewust hebben gemaakt.